Newsletter BRussells Tribunal

NIEUWSBRIEF 1 - 10 januari 2010

ENGLISH FRANCAIS ESPAÑOL ARABIC

www.brussellstribunal.org

Het BRussells Tribunal is een internationaal netwerk van intellectuelen, kunstenaars en activisten, die zich verzetten tegen de logica van een permanente oorlog, die wordt gevoerd door de regeringen van de Verenigde Staten en hun bondgenoten en die nu vooral op een specifieke regio is gericht: het Midden-Oosten. In 2004 organiseerde het een volkstribunaal tegen “the Project for a New American Century” (PNAC) en tegen de illegale invasie in Irak, maar het BRussells Tribunal bleef verderwerken. Het wil een brug slaan tussen het verzet van intellectuelen in de Arabische wereld en de vredesbewegingen in het Westen.

900 IRAAKSE GEVANGENEN RISKEREN STANDRECHTELIJKE EXECUTIE:

STOP DE DOODSTRAF IN IRAK!

een bericht van Denis Halliday,

voormalig adjunct-secretaris-generaal van de Verenigde Naties,

humanitair coördinator voor Irak 1997-98

Bij de aanvaarding van de Gandhi International Peace Award in 2003, legde ik uit waarom ik in 1998 mijn ontslag heb gegeven bij de Verenigde Naties als hoofd van het humanitaire VN-programma in Irak. Ik argumenteerde dat dit ontslag noodzakelijk was wegens mijn weigering om de orders van de Veiligheidsraad te accepteren, die bleef sancties opleggen aan onschuldige Irakezen, wat gelijk stond aan volkerenmoord. Indien ik was blijven werken voor de VN zou dit betekend hebben dat ik medeplichtig was geweest aan deze menselijke catastrofe. Bovendien zorgde mijn aangeboren gevoel voor rechtvaardigheid ervoor dat ik verontwaardigd was – en dat zou u ook geweest zijn in mijn positie - door de gewelddadige invloed die de VN-sancties hadden op het leven en het welzijn van kinderen, gezinnen en de vele dierbaren in Irak. Er is geen rechtvaardiging mogelijk voor het doden van jongeren, ouderen, zieken, rijken, armen waar ook ter wereld, onder welke omstandigheden ook en zeker niet door de Verenigde Naties.

Sommigen zullen u vertellen dat de Irakese leiding een marteling was voor de Irakese bevolking. Ik heb dit niet gezien, noch ervaren tijdens mijn verblijf in Irak en mijn reizen door het land van 1997 tot 1998. Zelfs indien dit zo was kan dit nooit een collectieve straf rechtvaardigen, zoals de sancties door de Verenigde Naties. Noch het VN-Handvest, noch het int

internationaal recht kunnen enige wettelijke grond geven aan de moorddadige gevolgen van een VN-embargo, dat meer dan 12 lange jaren werd toegepast op de bevolking van Irak.

Na mijn vertrek heb ik verschillende keren de impact van de sancties uitgelegd in de media, aan universiteiten en tijdens openbare vergaderingen, waarbij ik de situatie van Irakese kinderen vergeleek met het verblijf in een dodencel zonder hoop op uitstel. Tegen het einde van 1998, hadden wij - de VN – honderdduizenden gedood, zonder enige zichtbare aarzeling van de kant van de permanente lidstaten van de Veiligheidsraad.

De illegale invasie en bezetting van Irak in 2003 heeft enkel de algemene situatie verergerd voor Irakese kinderen, vrouwen en mannen. In tegenstelling tot wat de mainstream media verkondigden en nog altijd verkondigen, wordt een hele natie geterroriseerd, gedood, in ballingschap gedreven. De humanitaire situatie in Irak is catastrofaal volgens het ICRC (Het Rode Kruis) en andere internationale organisaties. De door de Amerikanen opgelegde"democratie en vrijheid" is mislukt: wettelijkheid, orde en economisch en welzijn vervluchtigen. De gezondheidszorg en het onderwijssysteem staan op instorten, de situatie van de mensenrechten is rampzalig. Persoonlijke veiligheid en menselijke kansen zijn verdwenen. De angstigen, de vluchtelingen en de ontheemden zijn talrijker dan zij die van een normaal leven kunnen genieten.

Sinds de Irakese regering in 2004 de doodstraf opnieuw heeft ingevoerd, zijn een onbekend aantal mensen opgehangen. Geen van de veroordeelden lijkt een eerlijk proces te hebben gekregen. Daarenboven is het Irakese gerechtelijk apparaat door bevoegde internationale instanties en mensenrechtenorganisaties bestempeld als corrupt, disfunctioneel en geplaagd door sektarisme.

Op dit ogenblik heeft de Presidentiële Raad van Irak de doodvonnissen goedgekeurd van ongeveer 900 gevangenen, die wegkwijnen in de dodencel. Onder hen zijn minstens 17 vrouwen. De ineenstorting van de justitie in Irak vandaag de dag moet worden gezien in de context van een bijna totale afbraak van de openbare orde, sinds de invasie geleid door de VS en Grootbrittanië. De invasie en bezetting door Amerikaanse huurlingen en strijdkrachten zorgde voor oorlogsmisdaden, wreedheden en het doden van burgers.

Ik ben tegen de doodstraf waar dan ook, omdat dit in strijd is met de fundamentele mensenrechten. De internationale gemeenschap, die het Irakese volk totaal in de steek heeft gelaten, heeft de dwingende plicht om de vreselijke menselijke gevolgen van de illegale invasie en bezetting te veroordelen, ook deze doodstraffen. De Irakezen hebben genoeg geleden; bovendien kent Irak de hoogste percentages aan doodstraffen ter wereld.

Zonder uw stem zal de dodelijke spiraal verder gaan. Dat is waarom ik mij samen met het BRussells Tribunal verzet tegen de executies. Ik zou het zeer waarderen als u de volgende verklaring tegen de dreigende opknoping van 900 gedetineerden zou lezen: http://brusselstribunal.org/DeathPenalty121209.htm. Teken de oproep om deze executies te stoppen en de Irakese regering op te roepen een moratorium op de doodstraf in te stellen.

Dank namens het BRussells Tribunal en namens iedereen die bezorgd is over rechtvaardigheid en het menselijke leven.

Denis J. Halliday
Voormalig VN-assistent-secretaris-generaal en humanitaire VN-coördinator voor Irak, 1997-98
Ontvanger van de 2003 Gandhi International Peace Award - Ierland

Teken de petitie hier

Why museums were looted, libraries burned and academics murdered?

Het BRussells Tribunal heeft meegewerkt aan het boek CULTURAL CLEANSING IN IRAQ, uitgegeven bij Pluto Press.

François Houtart: Het boek CULTURAL CLEANSING IN IRAQ is een zeer indrukwekkende presentatie van wat volgens de auteurs een vooraf geplande politiek van de Verenigde Staten van Amerika was in Irak. De argumentatie is zeer goed gedocumenteerd. De invasie van Irak had inderdaad heel zeker een economische dimensie. Het feit dat de afhankelijkheid van olie voor de VS ieder jaar groeit met waarschijnlijke bijna 100 procent in een paar jaar, maakt dat het land moet proberen om de grootst mogelijke bronnen van fossiele energie in de wereld beheersen. Irak, een van de meest productieve regio's, met olie vaneen hoge kwaliteit en goedkope exploitatie, was een voor de hand liggend doelwit.

Een ander perspectief dat wordt ontwikkeld is de vernietiging van de staat en van de fundamentele culturele componenten van het Irakese natie. Dit hangt samen met het imperialistisch karakter van het Amerikaanse beleid en de auteurs herinneren aan wat er in Joegoslavië en in Midden-Amerika is gebeurd. Om een gebied te domineren, is het noodzakelijk om een solide staat te vernietigen en indien nodig volledig te ontmantelen. Een klassiek beleid van koloniale en neokoloniale machten is daarom ook een samenleving te verdelen en interne conflicten aan te wakkeren en zo de nationale staat te verzwakken.

Het feit dat de regering Bush ideologisch de denkbeelden van de neoconservatieven volgde, voegde nog een andere dimensie toe aan de invasie van Irak. De basis van hun politiek was immers een "mild imperium” te vestigen over de gehele wereld en werd voorgesteld als de voltooiing van de" goddelijke "missie van de VS om hun visie op democratie door te drukken en de vrij-markteconomie te versterken. Het messiaanse aspect van dit beleid heeft Barack Obama verlaten, maar blijkbaar niet de andere aspecten.

Tijdens de Bush-periode, werd een heel duidelijk cultuurbeleid gevoerd. De vernietiging van het archeologisch patrimonium en het doden of verdrijven van duizenden intellectuelen, zijn feiten en dit hangt samen met het opzet om het historische geheugen van een volk te wissen. Dit is een aspect van de oorlog in Irak, dat niet erg goed bekend is.

De verschillende hoofdstukken van het boek illustreren dit: de vergelijking met een soortgelijke politiek van de VS in andere delen van de wereld, de vernietiging of plundering van archeologische rijkdom, de systematische moord op intellectuelen, de brain drain, de bevordering van de tegenstellingen van minderheden, de vorming van een kunstmatige "civiele maatschappij".

Het imperialisme van de VS is geen theoretische kwestie. Het heeft zeer concrete toepassingen en Irak is er één van. Het boek plaatst het culturele aspect op de voorgrond en daardoor voegt het een fundamentele dimensie toe aan een problematiek die we meestel enkel kennen in zijn economische en politieke aspecten.

U kunt nu uw exemplaar CULTURAL CLEANSING online bestellen met een korting van 10 procent. (niet in de VS, Canada en Australië)

Als u via deze link bestelt, steunt u onze actie, omdat de uitgever, Pluto Press, een percentage van uw aankoop doorstort aan het BRussells Tribunal.

ALBAYATY'S COMMENTAAR

Breken met de corruptie, de repressie en het falen in Irak.

Ze hadden gelijk de miljoenen die op straat kwamen om tegen de hele wereld te zeggen: "Geen oorlog om olie". Sommige waren gewoon tegen de oorlog in het algemeen. Hun logica is dat oorlogen geen oplossing brengen, maar vernietiging en lijden en meer problemen creëren dan ze proberen op te lossen. Allen zijn verliezers in de oorlog. Anderen waren tegen illegale oorlogen; voor hen was het duidelijk dat de redenen die door de VS en het Groot-Brittannië werden aangehaald om een preventieve oorlog tegen Irak te voeren, deel uitmaakten van een public relations-campagne, gebaseerd op propaganda die niemand kon overtuigen. Het waren volslagen leugens. Sommigen die beter geïnformeerd waren, wisten dat deze oorlog een poging was om de Irakese olie in handen te krijgen ten voordele van het westerse imperialisme onder leiding van de VS. Zelfs het verbergen van de echte doelstellingen van de oorlog achter verklaringen dat de oorlog de democratie zou brengen in Irak, kon niemand overtuigen - enkel zij die graag overtuigd werden. De basis voor democratie zijn de burgers die een volk vormen en niet een bezetting, die afhankelijk is van religieuze fascisten, etnische, seperatistische milities en krijgsheren. Democratie is een proces van eenwording, niet een proces van het splitsen van een verenigd Irak in conflicterende confederaties. Deze opdeling werd gepland en opgelegd door de richtlijnen van Bremer en van de Transitional Administrative Law en later overgenomen en geïntegreerd in de grondwet van het zogenaamde politieke proces.

Ze hadden gelijk die miljoenen, maar noch de VS noch de Britse regering hebben hen gehoord. Integendeel, de regering Bush en de regering Blair, geconfronteerd met de afwijzing van de oorlog en bezetting en geconfronteerd met een aanhoudende weerstand, zonken meer en meer weg in genocidale politiek om een 'overwinning' te bereiken op het Iraakse volk. Ze vernietigden alle positieve zaken die in Irak bestonden: de veiligheidstroepen, de gezondheidszorg, het onderwijs, het rechtssysteem, de archieven, de gemeentelijke diensten, het staatsapparaat, en ze zorgden voor een financiële, morele en politieke zelfmoord en een militaire nederlaag voor zichzelf. Het resultaat voor Irak is vijf miljoen vluchtelingen, meer dan een miljoen doden, de volledige vernietiging van de infrastructuur, veralgemeende corruptie, onveiligheid, ziektes en vervuiling en niet-functionele administraties.

Ze hadden gelijk die miljoenen demonstranten: na zeven jaar van geweld in Irak, bewijzen de feiten dat zij gelijk hadden. Het enige wat de bezetter heeft bereikt, is illegaal zijn hand te leggen op de Irakese olie en illegaal Irak te binden in een verdrag, terwijl Irak nog steeds is bezet. Zelfs het "politiek proces" opgelegd aan Irak om de bezetting te legaliseren is een fiasco. De bezetter kon zelfs het plunderen van Irakese olie niet legaliseren via het parlement dat het zelf heeft gecreëerd.

In plaats van de beëindiging van de bezetting, in plaats van Irak terug te geven aan zijn bevolking en de verantwoordelijken voor deze tragedie te straffen, in plaats van te luisteren naar de rechten en de eisen van de Irakese bevolking, volgt de Obama-regering dezelfde strategie als Bush: pogen van Irak een cliënt-staat te maken, afhankelijk van dezelfde corrupte krachten uit het verleden die de bezetting tegen het Irakese volk hebben gesteund. Het enige verschil is dat het probeert het gezicht van haar marionettenregering te wijzigen. Het plunderen, de corruptie, de repressie en de pogingen om Irak te verdelen gaan door zoals voorheen. Na één jaar van de Obama-regering is er niets veranderd, ondanks de verklaringen en beloften.

In werkelijkheid beweren alle gouvernementele en niet-gouvernementele instellingen, sinds het Baker-Hamilton rapport, dat ze proberen om een manier te vinden om Irak te redden van de ramp en de tragedie die de regering Bush heeft veroorzaakt, door inschakeling van de VS, de EU, de VN en buurlanden. Hun benadering is een aanpassing van het politieke proces, in de hoop dat een stabiele en democratische staat kan worden gebouwd in Irak. Ofwel dromen zij, ofwel liegen ze. Het huidige "politiek proces" geleid door elkaar bevechtende krijgsheren en etnische en religieuze fracties, elk met hun eigen milities en hun eigen agenda, heeft geleid tot de meest corrupte, repressieve en mislukte staat ter wereld. Zelfs als de bedoelingen van de internationale gemeenschap oprecht waren, het is onmogelijk dit politieke proces te verbeteren. Noch de machthebbers gaan akkoord met deze verandering, noch het Iraakse volk kan geloof hechten aan deze intenties tot verandering. Zonder een echte breuk van dit “politieke proces” zal Irak alsmaar dieper wegzinken in zijn tragedie.

Het Irakese volk probeert deze breuk op verschillende manieren te bereiken. Het Irakese verzet en zijn sympathisanten zijn de eerste politieke kracht in Irak. Zelfs degenen die niet onmiddellijk dit verzet steunen, nemen wel hun programma en hun slogans over. De propaganda en de leugens van het “politieke proces” hebben niet langer invloed op het Irakese volk. Dit werd duidelijk tijdens de recente gruwelijke explosies tegen onschuldige burgers en ter gelegenheid van de bezetting door Iran van de Fakka oliebron.

Wij, mijn Iraakse en niet-Iraakse vrienden en ikzelf, denken dat een nieuwe aanpak nodig is voor de redding van Irak, waarvan de stabiliteit essentieel is voor de regio en voor de wereld. We doen een beroep op regeringen, internationale instellingen, aan de civiele samenleving, zowel organisaties als hun leiders, om het Irakese verzet te erkennen, om te onderhandelen met de krachten tegen de bezetting om een einde te maken aan de bezetting, een overgangsregering te installeren, gesteund door de anti-bezettingskrachten en de internationale gemeenschap. Deze heeft tot taak omm, in overeenstemming met het internationaal recht, het internationaal humanitair recht en de nationale soevereiniteit van Irak, het staatsapparaat opnieuw op te bouwen, in het bijzonder de strijdkrachten, en om te beginnen met een nationaal democratisch proces en de verkiezingen te organiseren om een echte democratische staat op te bouwen. We denken dat dit de enige manier is om het geweld en het lijden in Irak te beëindigen en om vrede, rechtvaardigheid en stabiliteit te realiseren. Of dit uit rechtvaardigheid of uit eigenbelang is, de internationale gemeenschap moet zich achter het Irakese volk scharen voor de opbouw van een vreedzame, onafhankelijk, democratisch en stabiel, verenigd Irak.

Abdul Ilah Albayaty

HET BRUSSELLS TRIBUNAL IS ONAFHANKELIJK EN WIL DAT BLIJVEN.

Het BRussells Tribunal steunt volledig op vrijwilligers, maar heeft ook onkosten voor telefoon, website, mailings, abonnementen, internationale contacten, enz ... Het BRussells Tribunal rekent op uw steun om onafhankelijk te blijven en zijn werking te kunnen verderzetten. U kan ons financieel steunen door een bedrag over te schrijven op onze rekening. Ofwel klikt u hier om onmiddellijk uw bijdrage te betalen. - Ofwel schrijft u een bedrag over op de rekening van het BRussells Tribunal 132-5251479-37 (IBAN: BE35 1325 2514 7937 – BIC: BNAGBEBB)met de vermelding “steunend lid 2010” of “steunend erelid 2010” U bent steunend lid 2010 als u minstens €50 overschrijft. U bent ere-steunlid 2010 als u minstens €1000 overschrijft.

HET BRUSSELLS TRIBUNAL BEDANKT DE EERSTE STEUNENDE LEDEN 2010!

OPROEP TOT ALGEMENE ACTIE: STOP DE DOODSTRAF IN IRAK

Maliki’s verkiezingsplatform: 900 Iraakse gevangenen riskeren standrechtelijke executie

In de aanloop naar de verkiezingen, stelt Maliki executies voor om zijn kansen te verhogen

Democratie in het nieuwe Irak is gelijk aan dood en onderdrukking

Het huidige regime in Irak dient de Amerikaanse bezetting: het is de bezetting die de Irakezen doodt

* Wij roepen allen op om mee te werken aan het stoppen van deze executies en aan het opleggen van een moratorium op de doodstraf in Irak.

* Wij eisen de vrijlating van alle politieke gevangenen, zowel dezen in officiële gevangenissen als in de geheime faciliteiten van de VS. De VS heeft de Irakese regering geïnstalleerd en bracht de milities naar Irak door de Amerikaanse bezetting.

* Elke Irakees verdient bescherming en gerechtigheid. Oneerlijke processen in Irak moeten worden stopgezet.

* Wij roepen de VN-raad voor mensenrechten op een speciale rapporteur aan te stellen voor de mensenrechtensituatie in Irak.

* Wij roepen alle organisaties op die opkomen voor het eerste mensenrecht - het recht op leven – zich dringend bezig te houden met de zaak van de 900 ter dood veroordeelde gevangenen in Irak.

* Wij roepen alle advocatenverenigingen op het gebrek aan wetgeving in Irak aan te klagen en de aanstaande executie van de 900 ter dood veroordeelde gevangenen onwettig te verklaren.

* 900 gevangenen gedood in Irak, zouden 900 beledigingen betekenen voor het gemeenschappelijke geweten van de mensheid.

* Wij roepen op alle alles te doen wat mogelijk is om de zaak van de 900 ter dood veroordeelde gevangenen publieke kenbaar te maken en we vragen dat de relevante autoriteiten overgaan tot actie.

* De Amerikaanse bezetting van Irak moet worden beëindigd. Deze bezetting is het ultieme touw rond de hals van Irak, en de ultieme gevangenis voor het Iraakse volk.

Gelieve te onderschrijven, te verspreiden en actie te ondernemen Het BRussells Tribunal Comité

ONDERTEKEN DEZE VERKLARING HIER

Met de steun en medewerking van:

Rev. Miguel d’Escoto Brockmann, M.M. - Prof. Em. François Houtart - Eduardo Galeano - Amb. Saeed Hasan - Denis Halliday- Hans von Sponeck - Cynthia McKinney - Michel Chossudovsky - Sabah Al-Mukhtar - Dr. Curtis F.J. Doebbler - Karen Parker - Fabio Marcelli - Niloufer Bhagwat -Juliette Sayegh - Manal Younes - Malak Hamdan - Hassan Aydinli - Michael Parenti - James Petras - Edward S. Herman - Jan-Erik Lundström - Prof. Dr. Lieven De Cauter - General Dato Seri Azumi - Dr. Mario J. Yutzis - Kathy Kelly - Jodie Evans - Matthias Chang - Elmar Altvater - Gunnar Westberg - Michel Monod - Ruedi Tobler - Dr. Bert De Belder - Dr. Ian Douglas - David Swanson - Muhamad Tareq Al-Deraji - Dr. Saad Jawad - Stephen Soldz - Sr. Anne Montgomery RSCJ - Hana Al Bayaty - Ludo De Brabander - Amir Al Kubaissy - Rashad Salim - Prof. Em. Herman De Ley

BRUSSELLS TRIBUNAL - Opening session of the World Tribunal on Iraq ¯ CEOSI- Spanish Campaign against the Occupation and for the Sovereignty of Iraq ¯ ASSOCIATION OF IRAQI DIPLOMATS ¯ CODEPINK: Women For Peace - USA ¯ CODIP - Palestine Solidarity Organisation - Belgium ¯ GENERAL ARAB WOMEN FEDERATION (GAWF) ¯ GENERAL FEDERATION OF IRAQI WOMEN (GFIW) - Iraq ¯ INDIAN COUNCIL OF SOUTH AMERICA ¯ INDIGENEOUS PEOPLES AND NATIONS COALITION ¯ INTERNATIONAL COUNCIL FOR HUMAN RIGHTS ¯ INTERNATIONAL ACTION CENTER - USA ¯ IRAQ OCCUPATION FOCUS - UK ¯ IRAQ SOLIDARITY ASSOCIATION IN STOCKHOLM - Sweden ¯ IRAQ SOLIDARITY CAMPAIGN - UK ¯ IRAQI COMMISSION FOR HUMAN RIGHTS (ICHR) ¯ MEDIA WITH CONSCIENCE ¯ MOUVEMENT CHRETIEN POUR LA PAIX - Belgium ¯ NORD SUD XXI (NGO) ¯ ORGANIZATION FOR JUSTICE AND DEMOCRACY IN IRAQ (OJDI) ¯ PERDANA GLOBAL PEACE ORGANISATION - Malaysia ¯ PROGRESSIVE DEMOCRATS OF AMERICA - USA ¯ THE CAMPAIGN FOR THE ACCOUNTABILITY OF AMERICAN BASES - CAAB (UK) ¯ UNION OF ARAB JURISTS (UAJ) ¯ WOMEN SOLIDARITY FOR AN INDEPENDENT AND UNIFIED IRAQ - Spain ¯ ASSOCIATION OF MUSLIM SCHOLARS (AMSI)